عشق

هوس

عشق دائمی و پایدار است.

هوس موقت و زود گذر است.

هدف عشق رسیدن به عرفان و شناخت وپیشرفت است.

هدف هوس رسیدن به ارضا و کسب لذت است.

عشق از تفکر و شناخت بوجود می آید.

هوس از نیازهای درونی و احساسات انسانها بوجود می آید.

در عشق هدفهای بلند مدت دنبال می شود.

در هوس هدفهای کوتاه مدت و آنی دنبال می شود.

در عشق فرد با شناخت بیشتر به واقعیات نزدیک می شود.

در هوس فرد با غرق شدن در احساسات خود از واقعیات دور می شود.

درعشق احساسات در اختیار عقل و فکر در می آید.

در هوس عقل و فکر در اختیار احساسات در می آید.

در عشق آزادی و استقلال دیده می شود.

در هوس اسارت و وابستگی دیده می شود.

در عشق تعادل و ثبات دیده می شود.

هوس باعث افراط و تفریط می شود.

در عشق هویت عاشق حفظ می گردد.

در هوس فرد هوسران هویت خود را در میان هوسهای خویش از دست می دهد.

فرد عاشق احساس مالکیت نسبت به معشوق خود ندارد.

فرد هوسران احساس مالکیت زیادی نسبت به چیزهایی دارد که هوسهایش را ارضا میکند.

عشقهایی که از پی رنگی بود/عشق نبود عاقبت ننگی بود*مولوی*

منبع:عشق برای عشق.

نویسنده:مهدی امین جعفری