ساعت ها از کنار هم فرار می کنند.مردم با عجله از کنار هم عبور می کنند.خیابان شاهد تردد عجولانه خودرو های خود است.

و زمین کاری ندارد که چه کسی در آغوشش  در سختی بسر می برد یا در اوج خوشبختی است. می چرخد و خورشید و ماه را مهمان چشمان ما می کند..او می گوید:همه شما را به جلو خواهم برد هر کسی جا بماند تقصیر خودش است....او می گوید:مرا نفرین نکنید بلکه زندگی کنید...زمان دونده خستگی ناپذیریست.او را با آرزوی توقف به بند نکشید..خود را به او برسانید و قدر کنار هم بودنتان را بدانید...هرگز نگذارید زمان چموش باعث بشود شما از یاد عزیزانتان غافل شوید..

زمان همان است که از ته دل به همه عشق بورزید....آنوقت ناخواسته خواهد ایستاد تا نظاره گر شما باشد..

دلنوشته مدیر وبلاگ:zjs